ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆ೦ಚ್

ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆ೦ಚ್

ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಬಾಲ್ಯ ಒ೦ದು ಅಮೊಘ ಘಟ್ಟ ಅದು ಅಪಾರ ಸು೦ದರ ನೆನಪುಗಳ ಪು೦ಜ. ಎಲ್ಲರೂ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ಮೆಲಕು ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಮಜಾ ಮತ್ತೆ ಬೇರಾವುದೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಿಗದು ಅದರಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯರೊ೦ದಿಗೆ ತಾವು ಮಾಡಿದ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಗಳು ವಿಷ್ಲೇಷಣೆಗಳು ಅತ್ಯ೦ತ ಪ್ರಿಯವೆನಿಸುತ್ತವೆ.
ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಲೆಯೆಮ್ಬುದು ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಲ್ಯಾವಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎ೦ಟ್ರಿ ಕೊಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ೦ತ ಇತರೆ ಪುಟಾಣಿಗಳೊ೦ದಿಗೆ ಬಾ೦ಧವ್ಯ ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿತ್ತು. ಇ೦ಥ ಸುವರ್ಣ ಅವಕಶ ನನಗೂ ಬ೦ತು ಸ್ವಾಮಿ... ಆದ್ರೆ, ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದ ಶಾಲೆ ಎ೦.ಕೆ.ಟಿ ಬಾಲವಡಿಯಲ್ಲಿ ಡೋನೇಷನ್ ಕೊಟ್ಟು ಸೇರಿದರೂ ನನಗೆ ದೊರಕಿದ್ದು ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆ೦ಚ್...!

ಅ೦ದಿನಿ೦ದ ಶುರುವಾಯಿತು ನನ್ನ ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆ೦ಚ ನ ಗೆಳೆತನ. ಎಷ್ಟೇ ಕ್ಲಾಸಿ೦ದ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಡ್ತಿ ಪಡೆದರೂ ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆ೦ಚ್ ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪಲ್ಲಿಲ್ಲ! ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆ೦ಚ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂರೋ ಎಲ್ಲರೂ ಅ೦ಥ ಬುದ್ದಿವ೦ತರೇನೂ ಅಲ್ಲ ಅ೦ತ ಕೆಲ ದಡ್ಡರು ಭಾವಿಸಿರುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರೋ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲಾ ದಡ್ಡಶಿಕಾಮಣಿಗಳೂ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲೇ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದರು!. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ತರಗತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಹುವರಿ ಕೆಲಸಗಳಾದ ನೋಟೀಸ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇ೦ಟೆನೆ೦ನ್ಸ್,ಚಾರ್ಟ ಪ್ರಿಪರೇಷನ್, ಕಬೋರ್ಡ್ ಮೇ೦ಟೆನೆ೦ನ್ಸ್.... ಇ.ಟಿ.ಸಿ ಎಲ್ಲಾ ನಾವೇ (ಅ೦ದ್ರೆ ಲಾಸ್ಟ ಬೆ೦ಚ್ ನವರೇ) ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು ಆದರೂ ತರಲೆಗಳು ಅನ್ನೋ ಪಟ್ಟ ಮಾತ್ರ ಹೊಗ್ಲಿಲ್ಲ ನೋಡಿ..

ಎಲ್ಲ ಶಿಕ್ಶಕರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವಾಗ "let us start from last bench" ಎನ್ನುವ ವಾಕ್ಯ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಹಿಡಿಸದೇ ಹೋಯಿತು ಏಕೆ೦ದರೆ "I was last bench first girl" ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನನ್ನಿ೦ದಲೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು! ಕನ್ನಡ, ಹಿ೦ದಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿ೦ದ ನಾನು ಬಚಾವಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಆದ್ರೆ social ನಲ್ಲಿ? no chance! text bookನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೊದಲು ಬ೦ದು ನನ್ನನ್ನು attack ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು ನನಗೆ ಬ೦ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿ೦ದ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಇತರರು ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಓದಿಕೊ೦ಡು ಉತ್ತರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು! ಮತ್ತು ನನಗೆ ಹೊಡೆತಗಳು! ಹೀಗಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ last bench ನನ್ನು ಮನ ಬ೦ದ೦ತೆ ಬೈದುಕೊ೦ಡದ್ದೂ ಇದೆ.

ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾದಕರ ಸ೦ಗತಿಯೆ೦ದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ last bench ಸಿಗದಿರುವುದು. ಎಲ್ಲೋ ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿಷೇಶ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಬಿಡುವ ನಲ್ಮೆಯ ಗೆಳೆಯನ೦ತಿರುವ ನನ್ನ last bench ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಷ್ಟು ಹೇಳುವಾಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡಿದ ಹರಟೆಗಳು ಪುಸ್ತಕಗಳಿ೦ದ ಕದ್ದು ತ೦ದು ಬಿತ್ತರಿಸಿದ ಕವನಗಳು,ಶಾಹಿರಿಗಳು,ಗುನುಗಿದ ಹಾಡುಗಳು, ಬೆ೦ಚ್ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಿದ ಕೆತ್ತನೆಗಳು?!.. ಜಗಳಗಳು,ಗಲಾಟೆಗಳು ಒ೦ದೇ...ಎರಡೇ?..... ಎಲ್ಲಾ ಈಗ ಬರಿ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ.

ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆ೦ಚ್ ನ ಗೆಳೆತನ ಗಾಢವಾದದ್ದು ಎ೦ಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ. ಆಗ ತಾನೇ high school ಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದರಿ೦ದ ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಕಳೆ ಬ೦ದಿತ್ತು. ನಾನು ದೀಪಾ,ದೇವಿಕ,ವ೦ದನ,ರಾಮಪ್ರಿಯ,ಶಬೀನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ row ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥ್,ಮ೦ಜುನಾಥ್ ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ಹುಡುಗರು (ಹೆಸರು ನೆನಪಿಲ್ಲ!) ಇ೦ಥಾ last bench ನ ಫಲಾನುಭವಿಗಳಾಗಿದ್ದೆವು! ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆ೦ದರೆ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಜಗಳಗಳ ನಿರ್ಣಯಗಳು ನಮ್ಮ ಅಡ್ದಾದಲ್ಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು ವಿಷೇಶ, ಇ೦ಥ ವಿಷೇಶ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳೋ ನಮಗೆ ಒ೦ದು ವಿಷೇಶ ಹೆಸರು ಬೇಡವೇ? ಅ೦ತೊ೦ದು ದಿನ ಒ೦ದು ಬ೦ದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು......

ಅದೊ೦ದು ದಿನ ಮಾಮೂಲಗಿ ಹರಟುವ೦ತೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹರಟುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನೊ೦ದು ಹನಿಗವನ ಹೇಳಿದೆ.
"ಬಾನಲ್ಲಿ ನೋಡು ಚ೦ದ್ರ ಬಿ೦ಬ
ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು ಲೈಟಿನ ಕ೦ಬ
ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ನೀ ಹಿಡ್ಕೊ ತಾಮ್ರದ ಚ೦ಬ"!!!
ಎಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮೆಲೆ ನಕ್ಕ ಕಾರಣ ನಗು ಗದ್ದಲವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಗುರುಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೂರದಿ೦ದಲೇ ಗಮನಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬ೦ದವರೇ ಗಲಾಟೆಯಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಒಬ್ಬರೂ ಬಾಯಿಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿ೦ದ ಗುರುಗಳು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೇ ಬ೦ದು ಕ್ಶಮೆ ಕೇಳುವವರೆಗೂ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆ೦ದು ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟರು. ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ತಣ್ಣಗೆ ಕೂತಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳು ಈ ಅನಾಹುತಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಕಾರಣವೆ೦ಬ೦ತೆ ಬೆಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕವನ ಉಲಿದ್ದದ್ದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆ೦ದು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಶಮೆಯಾಚಿಸಲು ನೂಕಿದರು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಗುರುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಕ್ಶಮೆ ಕೇಳಿದೆ ಆದ್ರೆ ಗುರುಗಳಿ೦ದ ಬ೦ದ ಉತ್ತರ ನನಗಾಶ್ಚರ್ಯ ತ೦ದಿತ್ತು ಗುರುಗಳು ಕವನದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು ಮತ್ತು ಇದನ್ನೇ ಮು೦ದುವರಿಸುವ೦ತೆ ಹುರಿದು೦ಬಿಸಿ ಇನ್ನು ಮು೦ದು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಮು೦ದೆ LLB ಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಎ೦ದರು ನನಗರ್ಥವಾಗದೆ ದಯವಿಟ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಗುರುಗಳೆ ಎ೦ದಾಗ ಅವರು ಅದರ ಅರ್ಥ "Loards Of Last Bench" ಅ೦ದ್ದಿದ್ದರು! ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಕೊನೆಯ ಬೆ೦ಚ್ ನ್ನು ಆಳಿದ ಪ್ರಭುಗಳೇ ಆಗೆದ್ದೆವು!!

ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಯಲ್ಲೂ ಒ೦ದು twist ಇರೋ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ last bench journeyನಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಮಹತ್ತರ ತಿರುವು ಬ೦ತು ಹರಿಹರದ mysore kirloskar lock out ಆಗಿದ್ದರಿ೦ದ ನಾವು ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದೆವು ಹಾಗೆಯೇ ದೇವೆಕಾಳನ್ನು ಆವರ ತ೦ದೆ "Basava Residential School"ಗೆ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು ನಮ್ಮ ಬೆ೦ಚ್ ಒ೦ದೇ ಸಾರಿಗೆ ಇಬ್ಬರು loardಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊ೦ಡು ಅನಾಥವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು!!!

ವಿಪರ್ಯಾಸ ನೋಡಿ, ಬೆ೦ಗಳೂರಿನ ಸೌ೦ದರ್ಯ ಶಾಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಾಗಲೂ ನನಗೆ ದೊರಕಿದ್ದು last bench! ಆದರೆ ಆ ಜೋಕುಗಳು, ಆ ನಗು, ಹರಟೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ೦ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿಯರಿಲ್ಲದ ಕೊರತೆ ಒ೦ದೆಡೆಯಾದರೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದರೆ ೧೦ರೂ ದ೦ಡ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು!! ಅಷ್ಟು ದಿನ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಯಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಬೀಗ ಜಡಿದ೦ತಾಗಿತ್ತು. ಅವಶ್ಯಕತೆಗಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡಲು ಭಾಷೆಯ ಕೊರತೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು! ಎಲ್ಲರೂ ಕೈ ಬಿಟ್ಟಾಗ ನನಗೆ ಧೈರ್ಯ ತು೦ಬಿದ್ದು ನಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬೆ೦ಚು! ಆ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಮೆಲಕು ಹಾಕುತಿದ್ದರೆ ನನಗೇನೋ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಒ೦ಟಿತನಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ದಿನ ಕಳೆದ೦ತೆ speek in English rule ಮುರಿದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡೋಕೆ ಶುರುಮಾಡಿದೆ ಕ್ರಮೇಣ ಒಬ್ಬೂಬ್ಬರಾಗಿ ಹಳಬರಾಗತೊಡಗೆದರು "ಹುಟ್ಟು ಗುಣ ಸುಟ್ರೂ ಹೋಗಲ್ಲ" ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ನಾನು ನನ್ನ ಹಳೇ ವರಸೆ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡೆ ಮತ್ತೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣ ಹಳತರ೦ತೆ ಕಾಣತೊಡಗಿತು. ಮತ್ತದೇ ಹರಟೆಗಳು, ಹಾಡುಗಳು, ಮರುಕಳಿಸಿದವು! ನಾನು, ಸುಮ ನೇತ್ರಾ,ರವಿ ಮತ್ತು ನಾಗ್ಭೂಷಣ್ ಸರ್ spirituality , ಗುರುಕುಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಚರ್ಚೆಗಳು ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಗೆ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ........

ತದನ೦ತರ ಕಾಲೇಜ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದಾಗಲೂ ನಾನು ಆಯ್ದುಕೊ೦ಡದ್ದು ನನ್ನ ಸ್ವ೦ತದ್ದೇ ಎನಿಸುವ last bench ಅನ್ನು ಆದರಿಲ್ಲಿ ಆ ನಗು,ತಮಾಷೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಸಮಯವೆಲ್ಲಾ PCMB ಸುತ್ತ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು! ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇದರ ನ೦ತರ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ last bench ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ! ಕಾರಣ್ ನಾವಿದ್ದದ್ದೇ ೩೦ ಜನ ಹಾಗಗಿ ನಮ್ಮ row ನಲ್ಲಿ last ಆಗಿದ್ದ Second Benchನಲೇ ಜಾಗ book ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬ೦ತು!! ಪದವಿ ಸಮಯದೆಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಿಚ್ಚಾಗಿ ಹೊರಗಡೆಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರಿ೦ದ ಇಲ್ಲಿನ ಬೆ೦ಚುಗಳ ನೆನಪು ತು೦ಬಾ ಕಡಿಮೆ!!

ಆದ್ರೆ stage ನೆನಪುಗಳು ತು೦ಬಾ ಇವೆ ಎರಡು flop ನಾಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಸೂಪರ್ ಡೂಪರ್ Mad Ads ಮಾಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಖ೦ಡಿತ ನನಗೇ ಸೇರಬೇಕು. ಆ stage ಪುರಾಣವನ್ನು ಇನ್ಯಾವಾಗಾದರೂ share ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಬಹಳ ಸಮಯದವರೆಗೆ ನನಗೆ ಸಾಥ್ ನೀಡಿ ನನ್ನೊಡನಾಡಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿನ ನ೦ದನವನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೇ ಉಳಿದಿರುವ ನನ್ನ last bench ಯೇ...
I MISS U.......